Gulliver

Хөөрхий миний бие “Жаргалан” хотхон юм уу, 40 мянгатад төрж, өсөөгүй, 23-р дунд сургуульд сурч байгаагүй, Америкт High school, College төгсөөгүй төдийгүй ер нь 18 нас хүрсэн төрсөн өдрөөр аав, ээж нь шууд автомашин өгдөг айлын хүүхэд биш л дээ.

Тэгэхдээ яахав ээ, 3-н өрөө байрандаа ах нартаа зодуулж, эгчдээ загнуулж, бүтэн сар талхны хариулт энэ тэрээс шамшигдуулж цуглуулсан мөнгөөрөө авсан “Snickers “-ээ дүүгээсээ нууж хөшигнийхөө араар орж идээд л , өөрийн гэсэн “Sega”-тай болчихвол гоё оо, үхтлээ “Mortal” тоглоно доо гэж мөрөөдөөд л , Солонгост байдаг хамаатны ах унадаг дугуй явуулчихаар нь “Ингээд миний амьдралын мөрөөдөл биелчихлээ гэж үү?, одоо ч 6а-ийн Оюунаа надтай шууд үерхэнэ дээ” гэж хагартлаа баярлаад л дурсамж дүүрэн хүүхэд насаа сайхан өнгөрөөсөнсөн.

Бас эд материаллаг утгаараа бол нэгэндээ өгөөд байх сэтэрхий тэвнэ ч байхгүй ч юугаар ч үл хэмжиж болох нөхөрлөлийг бэлэглэсэн найз нөхдөө үргэлж санаж явдаг аа. 5-р ангидаа шинэ ангид ороод нэг бандитай муудалдаж билээ. Сургуулийн ард гараад чадахгүй юм байж зодолдож, дийлдчихээд “Энэ муу бандиас заавал өшөөгөө авна. Хэзээ ч өршөөхгүй” гэж өөртөө тангараглаж байлаа. Хэ хэ, тэр “мөнхийн өстөн” маань одоо миний хамгийн сайн найз. Муу балай минь уншиж байвал “Юу байна? Ажил төрөл сайн уу? Хэр “ном уншиж” байна? Өвөл Монголд очиж байгаад балай авна аа” гэж албан ёсоор мэдэгдье дээ. Хорооллынхоо дунд сургуульд үеийнхээ найз нартай баавгайн чих тоглож, бас болоогүй пиав ууж 8-р ангийн математикийн томьёогоо ч ойлгохгүй мөртлөө “Ер нь амьдрал бол, тэ” энэ тэр гэж явсан мөчүүдийн зарим нэг санагдаж буй дурсамжууд...

Зах дээрээс “FUBU” гэсэн бичигтэй лайтай өргөн өмд авч, ахынхаа чахардаг хуучин ориг пүүзтэй хослуулж өмсчихөөд хажуу ангийнхаа охидын өмнүүр үнэн “какар” алхдаг байж билээ. Дараа нь багш ээжийг дуудаад “ Сургуулиас цагаан цамц, брюк л өмс гээд байхад энэ тэнэг Гулливер гэж нэг юм ерөөсөө ойлгохгүй юм” энэ тэр гээд бөөн юм болсон л доо. Гэхдээ хажуу ангийн охидуудад л баавартай харагдаж байвал ээжийн үглэх, пүүз хулгайлж өмссөн гэж ахын зодох, ангийнхны өмнө тааран өмдтэй хоосон толгойт гэж багшийн доромжлох юу юм бэ? эцсийн эцэст. Тийм биз дээ, айн.

 8-р ангид ороод дээд ангийнхаа охинд дурлав. Энэ дурлал хэрвээ бүтэхгүй бол би хойшид амьдрах ямар ч хэрэггүй гэсэн огцом шийдвэр гаргаад, түүндээ зориулж, цагаан сараар хамаатны өгсөн хужаа тэмдэглэлийн дэвтрээр дүүрэн шүлэг бичиж, зураг зурж билээ.Нэг өдөр манай ангийн нэг “шар юм” тэмдэглэлийн дэвтэр хулгайлж аваад уншчихав. Улмаар ердөө 80 -хан минутын дараа тэмдэглэлийн дэвтэр зориулагдсан эзэндээ хэдүйн хүрсэн байлаа. Банталтын туйлыг тэгэхэд л мэдэрсэн сэн. Тараад явж байтал нөгөөх маань ангийнхаа охидуудтай явж байлаа. “Хөөе, Шекспирээ. Чи шүү. Чиний дараа би шүү. Үдшийн гэгээ тасарч, үзэсгэлэнт чамайгаа санаад... хи, хи” гэж хашгиралдаж эхлэв. Би шууд гэрлүүгээ гүйлээ. Орондоо ороод “Хүн дурлаад хамаг сайхан сэтгэлээ зориулж байхад намайг шоолж байдаг. Чамд ер нь дурлахаа болилоо.Ер нь ч тэгээд чи тийм сайхан охин биш ш дээ. Гэр лүү залгаад байдаг 7в-гийн Мандухайтай үерхэнээ. Тэгээд ч Мандухай ч нохойтой” энэ тэр гээд яах аргагүй реформын шинжтэй бодол ээдүүлэн хэвтлээ. Маргаашнаас эхлээд яагаад ч юм бэ өмнө нь хайгаад байдаг байсан хайрттайгаа байнга таарах боллоо. Би ч буруу харан, түргэн түргэн алхаж одно. Дэвтэр алдагдсанаас хойш хоёр долоо хоногийн дараа болов уу? Хаалганы хонх дуугарлаа. Гараа куртикнийхээ халаасанд хийгээд нэг кетнийхээ хоншоороор орцны шал үрэн зогсох тэр минь “ Чамайг шоолж инээсэнд уучлаарай. Би чиний тэмдэглэлийг уншаад маш их баярласан.Ямар гоё санагдсан гээч. Чи ч гэсэн надад таалагддаг. Завтай бол гарч цэцэрлэг орох уу” гэж билээ.

Ай, бага нас минь... Миний бага нас хэдийгээр таван онцын эзэн пионер шиг юм уу, УИХ-д нэр дэвшиж буй хүн шиг цэвэр цэмцгэр биш замнал, түүхтэй ч чамайг дурсаж, сэтгэлдээ дуулж явдаг шүү. “Бага насаа би хайрлаж явна аа” гэдэг дуунд ч дуртай. Гэхдээ тэр тэнэг АНУ-гийн шалдан шахуу дуулсан хувилбарт бол дургүй. Ний нуугүй хэлэхэд оюуны чадвараас нь үл хамааран нимгэн нойтон хувцастай , гайгүй бие хаатай хүүхнүүдэд би үнэн дуртай л даа. Тиймэрхүү клип, постер, wallpaper ч олон байгаасай гэж боддог. Гэхдээ миний, чиний , бидний дурсамжийг сэргээдэг тэр л сайхан дууны клипэн дээр бол арай дэмий байхаа.